Drewno ma strukturę różnorodną, włóknistą. Ma całkiem inną odporność na uszkodzenia jak i na zginanie w poprzek jak i wzdłuż włókien. Ze względu na włóknistą strukturę podczas cięcia może dochodzić do mikrowyrwań. Są one naturalnym zjawiskiem i aby je zamaskować krawędzie i kanty należy wykończyć poprzez wyszlifowanie i/ lub fazowanie. Krawędzie po rozcięciu piłą, zwłaszcza krawędzie poprzeczne są szorstkie, warto je wyszlifować. Niewykończone kanty (tzw. ostre kanty) mogą ulegać wyłamaniu w trakcie użytkowania właśnie ze względu na włóknisty charakter surowca.
Ważne w płytach drewnianych jest również aby układać płytę słojami prostopadle do układu podpór. Zmniejszy to ryzyku wygięcia jak i pęknięcia płyty.
Drewno, również gatunki twarde, nie mają twardej powłoki. Twardość mierzy się wciskając metalową kulkę w surowiec, współczynnik twardości nie świadczy o odporności na zarysowania (zwłaszcza ostrymi narzędziami), ale o odporności na powstawanie wgnieceń i ścieranie podczas użytkowania. Twardą powłokę nadają drewnu środki zabezpieczające: oleje/ lakiery. Uzyskana w ten sposób odporność na zarysowania zależy od środka zabezpieczającego, nie od gatunku drewna.
Podsumowanie: najważniejsze pytania
Dlaczego po cięciu drewna powstają mikrowyrwania?
Ze względu na włóknistą strukturę drewna — to naturalne zjawisko. Krawędzie i kanty warto wyszlifować lub sfazować, bo ostre, niewykończone kanty mogą się wyłamywać w trakcie użytkowania.
Czy twardość drewna oznacza odporność na zarysowania?
Nie. Twardość (mierzona wciskaniem kulki) świadczy o odporności na wgniecenia i ścieranie, nie na zarysowania ostrymi narzędziami. Twardą powłokę dają dopiero środki zabezpieczające — oleje i lakiery.
Jak ułożyć płytę względem podpór?
Słożami prostopadle do układu podpór — zmniejsza to ryzyko wygięcia i pęknięcia płyty.